روزهایی که گذشت...

محنت آباد

lostlove — Fri, 02 Oct 2009 18:29:18 GMT

نمی دونم از کجا شروع کنم از چی بگم.

همین طوری می نویسم برا دلم، برا خودم، برا حباب های پاکم.

کاشان بودم هفته ی اول دانشگاه ها.

چند روزیو خونه تنها بودم یعنی مادربزرگم نبود.

روزای سختیه.

میرفتم کلاس برمی گشتم، یه کم درس می خوندم تا زمان بگذره اما انگار نه انگار خیلی آهسته زمان رد میشد.

دیگه بعضی وقتا طاقت نداشتم.

گرفتم خابیدم.

سرمو گذاشتم روی بالشتو چشمام بستم.

چند دقیقه چشمام بسته بود، گوشه ی چشمام خیس شده بودن گلوم دل دل میکرد.

هی بغضم می خواست بترکه اما نمی شد.

حرف میزدم.

گفتم چرا ؟

چرا با من این طوری میکنی ؟

چرا تنهام میزاری؟

چرا این دلو به من دادی؟

گفتم خدا با تو ام!

تو که منو آفریدی.

چرا منم مثل بقیه سنگ دل نیافریدی ؟

چرا من همش باید دلم بسوزه ؟

چرا دل من اینقدر کوچیکه ؟

چرا بعضی وقتا منو توی این محنت آباد تنها میزاریو میری ؟

چرا این حباب های پاک مال منه ؟

اون وقت بود که دیگه تحمل نداشتمو بغضم ترکید.

بلند شدمو یه چرای بلند گفتم.

اون وقتی بهم لذت داد که به هق هق افتادم.

اون وقتی لذت داشت که سرمو گذاشتم روی دستمو اشک ریختم.

یه کم آروم شدمو سرمو گذاشتم روی بالشت.

انگار خدا دست نوازش روی گونه هام کشید وقتی سرمو گذاشتم روی بالشت چنان آرامشی بهم دست داد که با همون اشک ها آروم خوابیدم.

نوازش خدا روی گونه هامو حس می کردم.

خدای من:

حال من دست خودم نیست دیگه آروم نمی گیرم، دلم از کسی گرفته که می خوام براش بمیرم.

نذار تنها بمونم

محنت آباد

چه درونم تنهاست

lostlove — Fri, 31 Jul 2009 09:37:18 GMT

سلام.

امیدارم حالتون خوب باشه.

بدون مقدمه می نویسم.

قصد نوشتن نداشتم، چیزی نداشتم که بنویسم، توی این دنیای مجازی شما میاد یه چیزایی می نویسیدو میرید معلوم نیست که راست میگید یا دروغ، اکثرا همه تبلیغ می کنید ولی خب، بگید چی کار کنم.

چند ماهی نبودم، اما روزهای شاد و غمگینی رو پشت سر گذاشتم.

روزهای سیاسی، روزهای عاشقی، روزهای امتحانات، روزهای شاد و روزهای غمگین.

اینقدر دلم گرفته بود که با یه موزیک معمولی که فقط یه خورده غم توشه، اشک منم در میومد، مثل الان که دارم با همون موزیک می نویسم و با همون اشک واژه هام خیس شدند.

ببین چقدر دلمون گرفته که سریع اشکمون در میاد.

ببین چقدر بی معرفتی ها دیدم، بی وفایی ها دیدم که اشکم در میاد.

برا اونایی که تا هوا بارونیه می گن دوست دارم اما تا آفتاب میشه همه چی یادشون میره.

برا اونایی که ادعای مرامو معرفت می کنن، اما ذره ای از اونو نشون نمی دن.

برا اونایی که ادعای دوست داشتن دارن، اما هنوز نتونستن ثابت کنن.

برا اونایی که حرف از راستی و پاکی میزنن، اما میبینیم که نه اون بالایی ها هم دروغگو اند.

برا اونایی که همیشه و همه جا خودشونو خدا و پیغمبر دونستن اما چهره ی واقعی خودشونو نشون دادند.

برا اونایی که ....

بعضی وقتا که اشکی میریزم، سرمو بالا نمی گیرم، چون از خودم خجالت می کشم، البته اين حالتو خيلي دوست دارم چون سبك و آروم ميشم، مخصوصا وقتي به هق هق مي افتم، منظورم از خجالت اينه كه كسي نفهمه.

حیف از این حباب های پاک.

شاید به ظاهر اطرافم شلوغ باشه اما درونم تنهاست.

"شهریار قنبری" میگه:

مارو باش رو چه درختی اسممون جا میزاریم، ما رو باش.

قسمی جز اون دو چشم نامسلمون که نداریم، ما رو باش.

به هواداری تو، شیشه ی میخونرو با سنگ شکستیم نارفیق، سنگ و شیشه اگه دشمن، منو تو که موندگاریم، مارو باش.

چشم خشکیده داره به ناودون کوچه حسادت می کنه، ما به این بغض سمج گفته بودیم ابر بهاریم، مارو باش.

غزل کوچه ی ما، غلندرای پیرو عاشق که اینه، فکر تازه عاشق پیاده باشه، ما که سواریم، مارو باش اینارو باش.

بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم.

و اینم برا اونی که همیشه فراموشم می کرده:

آغوشتو به غیر من به روی هیچکی وا نکن، منو از این دلخوشی ها آرمشم رها نکن.

من برای با تو بودن پُر عشق و خواهشم، واسه بودن کنارت تو بگو به هر کجا پر می کشم.

منو تو آغوشت بگیر، آغوش تو مقدسه، بوسیدن برای من تولد یک نفسه.

چشمای مهربونه تو منو به آتیش می کشه، نوازش دستای تو عادت ترکم نمیشه.

و در آخر:

جایت همیشه سبز است در خلوت خیالم.

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام.

باش باش تو خوبی

اشکهای آبی

lostlove — Wed, 25 Mar 2009 17:19:18 GMT

سلام .

اول از همه سال نو مبارک .

امیدوارم توی این سال در تمام مراحل زندگیتون موفق باشید و پله های پیشرفت رو سه تا سه تا برید بالا.

یه دل نوشته ی قشنگ نوشتم خاستم شما هم بخونید شاید دل شما هم مثل دل من بود شاید مثل هم بودیم.

بخونیدش :

خدایا یادته تمام دنیای من توی موج چشمای آدمای خسته جا می موند ؟

یادته کشتیه آرزوهامو توی دریای چشمام انداختم تا توی دنیا دیده شم ؟

حالا دنیا رو دیدم.

چهره ای نیل گونه

دنیا توی چشمام خلاصه شدند.

خدایا از این سفر، دریای چشمامو هدیه برای تو آوردم.

کویرش نکن.

شکفه و شکایت

lostlove — Thu, 05 Mar 2009 13:04:18 GMT

هیچکی نمی تونه بفهمه که دلم از چی گرفته:

واقعا نه من نه تو و نه کس دیگه ای نمی تونه بفهمه که توی دل بعضی از آدمها چی می گذره چه خبره یا اصلا دل بعضی از ماها از چی گرفته.

هیچکی نمی تونه بفهمه که صدام از چی گرفته:

اصلا تا حالا از خودتون پرسیدید چرا من بعضی وقتها از غم می نویسم، اصلا تا حالا شده اینقدر گریه کنید که صداتون بگیره ؟

هیچکی نمی مونه تا با من توی راهم همسفر شه :

تا حالا شده توی این دنیای به این بزرگی یه نفر ثابت باهاتون تا آخر بمونه و بهتون بی معرفتی نکنه و عاشقونه دوستتون داشته باشه و فقط و فقط با شما باشه و بهتون وفادار بمونه.

آخه می ترسه که با من با دل من در به در شه:

و بالاخره یه جوری رهامون می کنه میره چرا ؟ نمی دونم. شاید مشکل بعضی از ماها صداقت و بزرگیمون باشه که ممکنه بعضی ها از این صداقت سوء استفاده کنند.

هیچکی نمی دونه که چشمام چرا همیشه خیس خیس:

بعضی از آدمها که ما دوستشون داریم بهشون عشق می ورزیم و خیلی باهاشون هستیمو عاشقونه دوستشون داریم یه دفعه میزارنو میرن و پشت سرشون هم نگاه نمی کنند و ما براشون غم و غصه می خوریم براشون اشک میریزیم اما اونا لیاقت اشکای من و تو رو ندارند.

چرا هیچکی حتی یه نامه واسه من دیگه نمی نویسه:

اینقدر ما معشوقمونو دوست داریم که براشون نامه می دیم پیغام میفرستیم و خیلی منتظرشون می مونیم اما اونا حتی یه نامه هم برامون نمی نویسند اصلا براشون بودنو نبودن ما مهم نیست.

هیچکی نمی دونه که قلبم تا حالا چند دفعه شکسته:

اصلا چرا هیچ آدمیی از درد دل طرف مقابلش چیزی نمی دونه یا چرا کسی نمی دونه آدمها چند بار توی زندگی شکست خوردن آدمها چند بار قلبشون شکسته ؟

آخه تو کلبه ی سوت و کور تاریک قلبم خورشید که جا نمیشه می دونم اگه تا لحظه ی مرگم بگردم دنبالش پیدا نمی شه:

و کلام آخر اینکه بعضی از آدمها فکر می کنند اینقدر بزرگند اینقدر غرور دارند که به خودشون اجازه نمی دهند که یه نفر دوسش داشته باشه، البته خودم همه ی اینارو تجربه کردمو دیدم، دیدم که هر چی با طرف با صدا قت برخورد کنی با بزرگی برخود کنی براش مرام و معرفت خرج کنی اون ازت سو ء استفاده می کنه و تو ازش گله می کنی باهاش بحث می کنی و همیشه تو از دستش ناراحتی و تو اینقدر بزرگی که بازم اونو می بخشی .

بازم دوست نداری توی اوج نارحتی و عصبانیتت اونو از خودت برنجونی دوست نداری یه چروک کوچولو به پبشونیش بیفته و اون آخرش با یه دوست دارم از این رو به اون روت می کنه وباز هم کارای قبلشو تکرار می کنه و باز هم می گه دوست دارم.

ببین ما آدمها چه جوری و به چه راحتی از کلمه ها هم سو اسفاده می کنیم ؟

پس تویی که نشستی داری میخونی:

مطمئن باش که دوست داره.

احساس پاکم

lostlove — Mon, 02 Feb 2009 12:30:18 GMT

هر موقع اومدم بنویسم نصف مطلبم یادم رفت و همیشه همین طوری الکی نوشتم تا یادم بیاد.

اومدم از درد دل بیشتر شماها یا بهتر بگم خودمون بنویسم.

همه جور درد دلی داریم.

اول از یه دخترو بگم که ناراحت بود از اینکه معشوقش ازش دلگیره و شاید بخواهد ترکش کنه.

ما آدمها هیچ وقت نتوستیم همدیگرو درک کنیم، هیج نتونستیم دردای همدیگرو لمس کنیم، چرا بعضی از ما پسرها یا شما دخترها باید Multi Friend باشید، یعنی مثلا یه پسر با چندتا دختر رفیق باشه یه برعکس یه دختر با چندتا پسر رفیق باشه.

تا حالا فکر کردی ؟

اصلا تا حالا فکر کردی ما چه کمبودهایی داریم که میریم دنبال این کارا ؟

اکثرا پاسخ می دهند نبود همدم یا همدلو هم یار.

موافق نیستم ولی مخالفم نیستم.

اصلا چرا جنس مخالف مارو بیشتر درک میکنه ؟

اصلا چرا بعضی از ماها خیلی نامردیم ؟

یا چرا باور نداریم که یکی دوستمون داره نه به خاطر چیزی و نه به خاطر کسی.

البته توی این دوروزمونه هر کی ساده باشه بازندست، شاید مشکل من یا بعضی از شماها همین سادگی.

و من دیگه خسته شدم از این بی معرفتی و نامردی ها.

نمی دونم چرا کسی این احساس پاکو نمی بینه.

و دوم بگم بازم از یه دختر که ناراحت بود از کم لطفی خدا و بعضی مسائل

توی زندگیه من خدا بهم لطف کرده اما من قدرشو ندونستم.

وقتایی از خدا دلگیرم ۱ نگاه روبه آسمون می کنم قطره اشکی میریزم یه خورده با تندی ازش شکفه و شکایت می کنم،

به این رسیدم که اگه کاریو خاستم اما برام انجام نداد قسمت بوده و همین چند روز پیش ازش یه درخاست داشتمو برام انجام داد و من ممنونشم، او منو به خودش نزدیک تر کرد.

این من بودم که بهش توکل نداشتم.

اینو برا کسی گفتم که اومدو بهم گفت از ۱۷ سالگی کار می کنم برا کسی گفتم که اومدو گفت از این زمونه خسته ام دوست دارم خرج کنم دوست دارم پول داشته باشم دوست دارم حال بکنم.

منم خیلی هارو میشناسم که درد دلاشون اینه ولی یه لحظه ترمز دستیتو بکشو بیا پایین کاپوتتو بزن بالا یه نگاه بنداز:

ببین، خدا چی بهت داده:

دیدی ؟

یه بابای خوب یه مامان خوب خواهر و برادر سالم زندگی آروم، شاید بازم به خودت بگی نه، همه ی فشار خونه روی منه من خرجیه خونرو در میارم.

ببین آدم باید سختی بکشه تا نتیجشو ببینه.

می دونم الان بازم به خودت می گی آخه چقدر سختی ؟ تا کی ؟

ولی ببین یه پیامک قشنگ چی می گه ؟

میگه: "دریای طوفانی خدا، ناخدای لایق می سازد، همیشه ممنون لحظات سخت زندگیت باش."

من به این جمله ایمان دارم.

غصه ی پولو نخور به قول معروف چرک کف دسته میادو میره، همین جا از خدا می خام هر چی بخای الان و توی زندگی آینده ات بهت بده.

و سوم اینکه داشتم به درد دل زنی تقریبا ۵۴ ساله گوش می دادم که ۱ جملش چشمام منو خیس کرد.

اون بنده خدا کلاس چهارم ابتدایی، نهضت سواد آموزی میره.

توی اتوبان بودیم که بهم گفت معلمم بهم گفته از زندگیه خودتون انشا بنویسید منم براش نوشتم.

ازش پرسیدم چی نوشتی ؟ با یه خورده مکثو یه آه از ته دل اینطوری جواب دادم.

گفت نوشتم:

"هر چی فکر می کنم، از بچگیم تا حالا توی زندگیم روز خوشی ندیدم ولی بازم خدارو شکر، بازم خدا رو شکر که خدا ۴ تا بچه سالم بهم داده و من از همشون راضی هستم"

جمله ی خیلی قشنگی گفت و من به فکر فرو برد، این جملش دل منو برد "هر چی فکر می کنم، از بچگیم تا حالا توی زندگیم روز خوشی ندیدم."

از اون اوسا کریم می خام کمکش کنه نه به این خانوم به همه کمک کنه تا کسی تنها نباشه تا همه خوش باشند تا همه هر جور دوست دارند خرج کنند.

و در آخر حرف دل خودم که از ته دل می گم:

با تو بودن، ای کاش تا ابد ممکن بود

لحظه ی دیدار تو، تا ابد ساکن بود"

سپاس گزارم.

بابای خوبم پیش تو گریه می کنم همین

lostlove — Sat, 24 Jan 2009 13:57:18 GMT

سلام بچه ها

اومدم به عنوان حرف آخر بنویسم دیگر چیزی برای نوشتن ندارم.

یه خورده فکر کردم دیدم حیف.

مدتی است بی حالم نمی دونم چرا خیلی اتفاقا برام افتاد خیلی.

مثلا 1 روز که کاشان بودم برای امتحانات.

توی خونه بودم دلم گرفته بود به یکی از دوستام از نوع پسر پیامکی دادم که حامد دلم گرفته ؟ آقا حامد جواب دادن پاشو یه موزیک بزار برقص و حال کن.

جواب دادم نه حامد دلم تنگه دلم گرفته.

و بعد هم یه پیامک عاشقونه براش دادم.

قبل از اینکه ادامه داستانو بگم می خام بپرسم که چرا نمی شه پسری حرف دلشو به پسری بزنه.

نه اینکه نشه ها طرف مقابل من همیشه تعجب می کنه و من همیشه منتظر این تعجب می مونم.

بله.

آقا حامد ما هم این تعجبو کرد.

نمی دونم چرا همه پسرها حس می کنن که همه ی ما (پسرها) باید از یه جنس باشیم بی خیال ، خوش گذرون، بی احساس و...

البته نه اینکه خوش گذرون و خوشحال نباشما ولی شاید با پسرای دیگه فرقی بکنم.

نمی دونم چی شد همون شب بابام برام پیامک زد: "بابای خوبم پیش تو گریه می کنم همین"

وقتی این پیامو خوندم همش تو فکر بودمُ خیلی قشنگ بودُ البته برا شماها شاید زیاد جالبو قشنگ نباشه.

حالا خدا اگه توی بعضی جاها با من نباشه اونم مصلحته که نیست ولی توی اینجور دلتنگی ها تنهام نذاشته.

چقدر قشنگ نوشته اونی که این دل نوشته رو گفته، البته یه خوردش هم خودم اضافه کردم.

بخونید:

ای کاش دیوانه بودم تا از ته دل می خندیدم، نه اینکه مجبور باشم همیشه تبسمی تلخ بر لب داشته باشم، نه اینکه مجبور باشم گونه هایم را ارغوانی نگه دارم، ای کاش آنقدر دیوانه بودم تا در اوج ناراحتی می خندیدم، فقط می خندیدم و می خندیدم.

و آفرین به اون کسی که این پیامکو بهم داد.

بخونید:

دلم گرفته از آدمهایی که می گن دوست دارم اما معنیشو نمی دونند، از آدمهایی که می خان مال اونا باشی اما خودشون مال تو نیستند، از اونایی که زیر بارون برات می میرند اما تا آفتاب میشه همه چی یادشون میره.

و چقدر قشنگ و به جا گفتم خودم.

بخونید:

گاهی اوقات نیاز دارم غم های درونم را فریاد بزنم، چیزهایی که از نظر من غم هستند، اما به ریختن چند قطره اشک اکتفا می کنم.

خانومی که برام نظر داده بودی وبلاگت بوی غم می ده:

نه وب من بوی غم نمی ده بعضی وقتها من دل پُر میشه و باید جایی باشه که دلمو خالی کنم.

مگه فقط پیرها مشکل یا غم دارند که نوشتی تو که جوونی.

به هر حال ما آدمها بعضی وقتها از بی معرفتی ها از بی مهری ها از کم لطفی از خودمون دلمون می گیره و شاید نتونیم یه نفرو پیدا کنیم که باهاش درد دل کنیم.

عصر یک جمعه ی دلگیر دلم گفت بگویم بنویسم

lostlove — Fri, 21 Nov 2008 13:23:18 GMT

عصر جمعه بود.

اومدم خونه تاریک بود و هیچ صدایی نبود من بودمو سایه ی خسته ی خودم.

دلم گرفته بود.

اومدم نشستم پشت کامپیوتر و یه موزیک ملایم گوش دادم.

سرمو گذاشتم روی میز کامپیوترو آروم آروم اشک ریختم.

اشکام روی میز موج می خورد تا اینکه از گوشه نگاشون کردم و دیدم که دارند قطره قطره صفحه کلیدو خیس می کنند.

وقتایی که میرم بیرون توی ماشین موزیک شاد می زارم تا نشون بدم خوشحالم تا این شب هم مثل شبای دیگه تموم بشه.

نشستم دارم به بی معرفتی و نامردی های اخیر فکر می کنم.

فکر می کنم که چقدر آدمها باید سنگ دل باشند.

به قول دوستم مرد درداشو بروز نمی ده خودزنی می کنه ولی من خودزنی نمی کنم.

یا قطره اشکی میریزم یا مطلب ارسال می کنم.

یا بازم برا خودم تنها می مونم.

بچه ها خیلی تنهام خیلی.

نمی دونم چه جوری می تونم اون شورو نشاط خودمو بدست بیارم تا همیشه خندون باشم.

خنده هایت از ته دل.

گریه هایت از سر شوق.

اميدوار باش

lostlove — Mon, 27 Oct 2008 09:52:18 GMT

سلام.

تا حالا فكر کرديد بعضي آدمها چه جوري عوض مي شن ؟ منظورم از عوض شدن اينه كه مثلا بعد از چند وقتي از اين رو به اون رو ميشن.

فكر كرديد ؟

اصلا مي دونيد بعد از يه مدت چرا خود به خود اينطوري ميشن ؟

اينو منم نمي دونم فقط تجربش كردم.

فكر مي كنيد اين عوض شدن اگه مثبت باشه چقدر توي روحيه آدمها تاثير گزار هست ؟

چقدر مي تونه كمكشون كنه ؟

البته الان من چندتايي رو ميشناسم كه به دلايلي غم دارند و همش يه بغض تاريكي توي صورتشون موج مي زنه و همش حرف از نااميدي و غم و غصه مي زنند.

شايد بعضي هاتون بدونيد من خودم احساسي ام در واقع منظورم از احساس اون كودك درونم هست كه خيلي با من دوست و منم خيلي دوسش دارم اما اگه اين احساس خيلي بشه ممكنه براي آدم ضرر داشته باشه.

عواطف و احساسات جزيي از زندگي ما آدمهاست كه همه ما به اونا نياز داريم.

تا حالا ديديد وقتي دلمون مي گيره يا كسي براي ما درد دلي مي كنه به طور ناگهاني و بي اراده سرمون كج ميشه و گوشه چشممون خيس ميشه.

پس بيشتر ما با كودك درونمون دوستيم.

بعضي ها وقتي يه مشكلي مياد سرشون ساكت مي مونند و اصلا با كسي حرف نمي زنند، خب اين كاملا اشتباه.

من يه مشكلي داشتم هر چي مي نوشتم و با خودم مرور ميكردم نمي تونستم خودمو خالي كنم، ديگه اشكم داشت در ميومد صدام مي لرزيد، اما رفتم پيش يكي اينقدر باهاش حرف زدم تا خودمو خالي كردم و ۱ دقيقه اي اشك ريختم.

خيلي سبك شدم.

يه نمونه خيلي بارز كه همتون ميتونيد ببينيد.

وبلاگ منو نگاه كنيد از پايين كه شروع كردم تا بالا بياييد و پست هاي منو بخونيد.

ديديد ؟

ديديد چقدر عوض شدم.

اولش همش در مورد احساس و دلتنگي و اشك و گاهي اوقات نا اميدي مي نوشتم اما حالا...

البته نمي گم ديگه در مورد اينا نمي نويسم، بالاخره آدم بعضي وقتها يه دلتنگي كوچيك مياد سراغش و بايد يه جوري خودشو با نوشتن خالي كنه.

كلام آخر:

اميدوارم همتون بتونيد مشكلاتتون رو حل كنيد و به آينده اميدوار باشيد.

پس تويي كه حرف از نا اميدي و غم ميزني

اميدوار باش.

سپاس گزارم.

همين جوري نوشتم

lostlove — Tue, 14 Oct 2008 09:01:18 GMT

سلام خوبيد.

راستشو بخواهيد چند روزي مي خاستم آپ كنم اما فرصت نمي شد با اين دانشگاه و درس و مطالعه فرصت آپ كردنم كم شده.

خب بگذريم بريم سر آپمون.

البته بايد كه چند تا آپ جالب داشتم كه مي خاستم هر كدومو جداگانه بنويسم اما نشد به همين دليل اتفاقات و چيزهايي كه مي خاستم بنويسمو با هم مي گم براتون.

موضوع اولم اينه كه مي خاستم در مورد روابط دختر و پسر بنويسم يعني يه جور بحث چند تا سوال داشتم خاستم از چند نفر بپرسم اما يازم نشد.

راستي دخترو پسر بايد چه رابطه اي با هم داشته باشند منظورم اينه كه چه جوري باهم باشند مثلا توي همين دانشگاه ها.

اصلا آيا يه دختر بايد با يه پسر دوست باشه يا اينكه چرا بعضي از ما پسرها دنبال دخترها هستيم يا بعضي از شما دخترها دنبال شما پسرها هستيد ؟

چرا وقتي مي دونيم كه اگه هم دوست شديم مي دونيم آخرش جدايي هست ولي بازم ادامه ميديم ؟

چرا وقتي باهم دوست ميشيم خودمون مي خواهيم يه جوري از هم جداشيم تا به مشكل بر نخوريم منظورم از مشكل عاشقيه اگه عاشق باشيم جدايي خيلي سخته

چرا به خودمون تلقين مي كنيم كه بايد با هم باشيم ؟

چه چيزهايي باعث ميشه كه ماها اينطوري بشم ؟

چه كمبود هايي توي زندگي احساس مي كنيم كه به سراغ اينكارا مي ريم ؟

باور كنيد از يه نفر پرسيدم چرا با فلان دختر دوست شدي ؟ اصلا هدفت چي بود ؟

اون پر مونده بود چي بگه.

حرفي براي گفتن نداشت به جز تلقين به خودش كه بايد دوست بشه.

موضوع بعدي اينكه:

ديروز پيش چندتا از دوستام بودم.

رفته بودم بهشون سر بزنم خابگاه.

يه دو سه ساعتي با هم بوديم بعد ديدم كه دوتا از دوستام رفتن يه طرف نشستن پشت پرده و يواشكي يه كارايي مي كردند.

بعد نيم ساعت اومدنو نشستيم با هم حرف زديم.

بعد اون دوستم تنها شدف ديدم دست راستشو هي جمع مي كنه.

بهش گفتم چرا اينطوري مي كني چيزي نگفت.

دستشو كردم پايين ديدم كه روي ساعد دستش جاي تيغ مونده خون هم ميومد.

دستش خيلي خراب بود.

ازش پرسيدم چرا اينطوري كردي ديوونه.

گفت اعصابم خود بود.

گفتم يعني چي اعصابم خورد بود مگه هر كي اعصابش خورده بايد اينطوري بكنه ؟

چيزي نگفت.

ازم پرسيد تو اعصابت خورد نمي شه.

منم گفتم وقتي من اعصابم خورد ميشه بايد برم دستمو تيغ تيغ بكنم ؟ اينطوري به خودم آسيب برسونم ؟

هيچي نگفت.

خيلي دوست داشتم دليل كارشو مي دونستم.

البته مي شد حدس زد.

اين كار هم مثل همون سيگار كشيدنه كه بعضي ها فكر مي كنند كه با اين كارا خيلي بزرگ مي شند همش توي چشم هستند.

فقط مي تونم بگم متاسفم.

احساس آدمها

lostlove — Wed, 24 Sep 2008 15:48:18 GMT

به قول بابام، ما آدمها یه مشکلی داریم، اونم اینکه که هیچ وقت نمی تونیم همدیگرو درک کنیم.

تا حالا فکر کردید چرا ؟

اصلا تا حالا خودتونو جای کسی گذاشتید که مشکلی داشته باشه ؟

مثلا از لحاظ مالی یا خانوادگی یا اصلا عاشق باشه ؟

اصلا تا حالا فکر کردید چرا ما وقتی یه مشکلی داریم به اون کسی که با ما ابراز همدردی می کنه می گیم، نمی دونی چقدر سخته یا اینکه جای من نیستی که بفهمی چه دنیایی دارم ؟

تا حالا فکر کردید ما چه جوری احساسمونو به دیگران منتقل می کنیم ؟

اون احساس می تونی هم شادی باشه هم غم.

شاید بگید چه سوال مسخره ای، خب ما وقتی ناراحت یا شاد باشیم اون مخاطب از قیافمون می فهمه ناراحتیم یا شاد.

درست می گید، ولی من از روی دیدن قیافه ی طرف نمی گم.

مثلا ما یا بهتره بگم من، وقتی ناراحتم می خوام به دوستم پیامک بدم من امروز یه مشکلی دارم مثلا نمی تونم بیام بیرون، اینطوری میدم.

سلام محسن خوبی شاید امروز نتونم بیام.

خوش باشید.

حالا شاید بازم با خودتون بگید این یه نوشته ی ساده هستش و اون دوست من فقط خبر داره که من پیام دادم نمیام بیرون.

ولی با دیدن این انیمیشن می بینه که من ناراحتم و از من دلیل ناراحتیمو می پرسه.

یا برعکسش پیام شادی بدم.

یا اینکه می خواهم به دوستمون بگم که من حمایتت می کنم و پُشتتم.

می گم دارمت رفیق.

می خوام بگم که چقدر خوبه آدم ها با یه انیمیشن بهم می فهمونن که ناراحتن یا خوشحال یا گریون.

یعنی ماها با این انیمیشن ها احساس همدیگرو بهم منتقل می کنیم.

مثلا وقتی یکی ازمون توی پیامک خیلی سوال می پرسه با این انیمیشن بهش می فهمونیم که دیگه اعصابمو خورد کردی.

چقدر خوب و قشنگ.

حالا ای کاش می شد با همین انیمیشن ها بهم دیگه کمک می کردیم.

ای کاش با این انیمیشن ها به عشقامون می فهموندیم که چقدر دوستشون داریم.

ای کاش زندگی ماها با این انیمیشن ها بود.

ای کاش ...

به همین سادگی