سلام

امروز می خوام راجع به یه موضوعی که خیلی باهاش برخورد کردم براتون بگم مخصوصا توی دانشگاهمون.

اولش خواستم دو تاعکس از خودم بزارم و بهتون نشون بدم که من با کدوم یکی از این عکسها بزرگتر نشون می دم. البته با سیگار.

نه اینکه بکشم فقط دستم باشه و شما بگید.

وقتی در مورد عکسها با یه بزرگی مشورت کردم گفت چون با سیگار هستش نزار منم نذاشتم.

توی دانشگاه که می رم یا کلا توی شهر خودمون ولی من دانشگاه رو میگم، توی هر گوشه ای چند نفر وایسادن و یه سیگار دستشون و ژستهای جالبی از خودشون در میارن.

مثلا یه روز برام اتفاق افتاد رفتم خوابگاه یه سری به بچه ها بزنم، یکی از دوستام اومد توی اتاق درو محکم زد به هم.

گفتم: فلانی چته:

گفت: هیچی.

بعد اون یکی دوستمو صدا زد و گفت: فلانی یه سیگار بده بکشیم اعصابم خورده و بعد گرفت و کشید.

حالا چی شده بود.

دوست دخترش باهاش بحث کرده بود.

منم رفتم توی فکر و با خودم گفتم تو الان مثلا با کشیدن سیگار اعصابت راحت می شه؟

یا اینکه  یه روز دیگه توی پارک بودیم یکی از بچه ها سیگار درآورد و تعارف کرد.

چندتا از دوستام که هنوز لبشون به سیگار هم نخورده بود برای اینکه کم نیارن سیگارو گرفتن و بازم ژست های جالبی در آوردن مثلا دوستم داشت سیگارو تعارف می کرد اون یکی دوستم با انگشت زد روی دستش که این کار مثلا یعنی یه جور اجازه و رخصت و از این جور حرفها.

و البته این ها رو  توی خیابون هم دیدم ولی توی دانشگاه واضح تره.

من واقعا نمی دونم چرا بعضی ها فکر می کنند که با این جور کارا می تونن بزرگ نشون بدن.

آیا کسی با سیگار بزرگ می شه.

به بلوغ فکری می رسه یا سرو کارش با مردم زیاد می شه؟

آیا اعصاب تو با سیگار کشیدن راحت میشه ؟

جز اینکه ریه ی خودتو کثیف می کنی ؟

چرا ما باید خودمون رو اینجوری جلوه بدیم ؟

چرا باید یه ژستهایی بگیریم که باید به اطرافیانمون بفهمونیم و تزریق کنیم که ما بزرگ شدیم ؟

آیا منی که سیگار نمی کشم بچه هستم ؟

یه تیکه شعر هست که همیشه یادمه توی تلویزیون پخش کرد این بود:

" ریه هام پُر از نیکوتین شدن خودم اینو خوب می دونم، اما ترکش می کنم، چون می خوام زنده بمونم"

به نظر من آدم توی دانشگاه میاد یه چیزهایی می بینه که سعی می کنه از اونا فاصله بگیره.

دانشگاه محل رشد است.

حالا شما بگید:

چه باید کرد؟

 What Do We Have To  Do ?